Oh boy...

Het lijkt erop dat ik het echt ga doen. Ik ga een verpleegkundige opleiding volgen. Ik had nooit gedacht dat ik dat zou gaan doen met de rest van mijn werkende bestaan. Ik ga mijn studie daar inzetten en werken met mensen die daadwerkelijk iets hebben aan wat ik de afgelopen tijd heb geleerd. Ik zie opeens mogelijkheden met mijn competenties die ik voor mijn ontslag nooit zag. Ik zag alleen het diepe gapende gat van een saaie baan op een reguliere school, van toets naar toets sukkelend. Ik had niet gedacht dat ik deze periode zou gaan ervaren als een cadeautje. Je mag nog een keer door naar start. Alles begint opnieuw. 

En als alles draait ga ik daarnaast hopelijk een praktijk beginnen. Ik besta al, nu nog de rest regelen: KvK, websites, accreditaties, nog meer studie. Vooralsnog werk ik nog zonder praktijkruimte, dus afspreken in mijn favoriete kroegen en een fortuin aan koffie betalen. En natuurlijk kan ik er nog niet van rentenieren. Maar ik ga het doen. Ik ben het al aan het doen. 

Dit is dus eigenlijk een tijdelijke post. Een post waar nog niemand iets aan heeft. Maar je mag me opzoeken als je iemand nodig hebt om mee te denken. Deze pagina is nog werk in uitvoering. Ik heb de tijd. 

Bear with me.